Έξι εκατ. στρέμματα εγκαταλελειμμένης γης στην Ελλάδα – Ποιος θα τα πάρει, η ενέργεια ή η παραγωγή τροφίμων;

313

Ο υπουργός Ενέργειας και Περιβάλλοντος, σε μια προ- παρουσίαση του νέου χωροταξικού για τις ΑΠΕ πριν λίγες ημέρες, ανέφερε ότι υπάρχουν 6 εκατ. στρέμματα εγκαταλελειμμένων χωραφιών, δηλαδή έκταση επαρκής για να εγκατασταθούν όσα φωτοβολταϊκά θέλουμε. Από την ώρα που διάβασα τις δηλώσεις του Υπουργού, ανακαλύπτω διαρκώς γύρω μου μικρά ή μεγαλύτερα εγκαταλελειμμένα κομμάτια αγροτικής γης που δεν είχα ποτέ μου προσέξει! Έχουν εξελιχθεί σε μέρος του αγροτικού τοπίου… Και σημειωτέον, σε μια περιοχή που όλοι μας νομίζαμε ότι δεν υπάρχει πιθαμή γης που να μην εκμεταλλεύεται!

Προς διασταύρωση των παραπάνω, προχθές που χρειάστηκε να πάω στην πρωτεύουσα του νομού μας, απόσταση 70 χιλιομέτρων, ακολούθησα δύο ημιορεινές διαδρομές. Σε πολλές τοποθεσίες η εγκατάλειψη είναι ο κανόνας, χωρίς να υπάρχει κάποιος εμφανής τουλάχιστον αγρονομικός λόγος (πχ χωράφια με πολλές πέτρες, μεγάλες κλίσεις, μέσα σε ρεματιές κ.α).

Οι συνολικά καλλιεργούμενες εκτάσεις στην Ελλάδα είναι περί τα 30 εκατ. στρέμματα. Άρα τα έξι εκατ. στρέμματα που έχουν ήδη εγκαταλειφθεί είναι το 20% ή αλλιώς το ένα στα πέντε διαθέσιμα προς καλλιέργεια στρέμματα στην χώρα! Ποσό και ποσοστό τεράστιο. Όντως, το μεγαλύτερο μέρος των εγκαταλελειμμένων γαιών είναι σε σχετικά δύσκολες περιοχές, με μικρή παραγωγικότητα γης σε σχέση με τους κάμπους και σε καμία περίπτωση δεν είναι όλα αμελητέα από άποψη εκμετάλλευσης.

Όπως και να το μετρήσεις, ένα στα πέντε είναι τεράστιο νούμερο.

Υπάρχει τελικά έλλειψη γης στην Ελλάδα;

Φαίνεται λοιπόν ότι στην μικρή μας πατρίδα, δεν υπάρχει έλλειψη γης για καμία απολύτως χρήση. Αντίθετα φαίνεται ότι υπάρχει διαχρονική έλλειψη πολιτικής και σχεδιασμού. Και το χειρότερο, ότι επειδή αυτά τα χωράφια δεν εγκαταλείφθηκαν ούτε στην θητεία της παρούσης Κυβέρνησης, ούτε της προηγούμενης αλλά πολλών κυβερνήσεων, όλων των πολιτικών αποχρώσεων, το θέμα γίνεται ακόμη σοβαρότερο. Δεν μπορεί κάποιος να κατηγορήσει τον πολιτικό του αντίπαλο ότι δεν έκανε τίποτα για την ύπαιθρο, διότι απλά θα γυρίσει να του πει: «Κοίτα ποιος μιλάει!».

Η πρόσφατη εμπειρία με το Ουκρανικό, έδειξε ότι ο κίνδυνος της διατροφικής ασφάλειας δεν έχει εκλείψει. Μετά μάλιστα τις πρόσφατες κόντρες στο Οβάλ Γραφείο, ίσως και να μας επανέλθει με νέα μορφή, είτε αυτή λέγονται δασμοί, είτε οτιδήποτε άλλο μας προκύψει. Το να αφήνουμε ακαλλιέργητη γη με διάφορες προφάσεις, δεν μπορεί να συνεχίσει να είναι κοινωνικά και οικονομικά αποδεκτό. Ως ενεργός γεωργός, έχω πλήρη επίγνωση των κοστολογίων, των τιμών εφοδίων και αγροτικών προϊόντων καθώς και της πορείας του αγροτικού εισοδήματος των τελευταίων χρόνων.