Πώς έχουμε στο μυαλό μας μια μεσήλικα Γιαπωνέζα γυναίκα; Πώς τη σχεδιάζουν τα αιώνια στερεότυπα; Κάντε το εικόνα στο μυαλό σας, αντιστρέψτε το 100% και θα έχετε το προφίλ της Σανάε Τακαΐτσι. Η 64χρονη νέα πρωθυπουργός της Ιαπωνίας, η οποία έγινε η πρώτη γυναίκα στην ιστορία της χώρας που αναλαμβάνει αυτό το ρόλο, ήταν από την αρχή της ζωής της αποφασισμένη να σπάσει τα στερεότυπα. Αυτό τη βοήθησε να ανέβει σε κορυφές που καμία άλλη γυναίκα δεν έχει κατακτήσει.
Γεννημένη στις 7 Μαρτίου 1961 στην επαρχία Νάρα, μια από τις λίγες περιοχές στο νησί Χονσού που δεν θεωρείται «αστική», η Τακαΐτσι καλλιέργησε ένα προφίλ αντισυμβατικό. Η οικογένειά της δεν ήταν από τις ελίτ: Ο πατέρας της εργαζόταν σε αυτοκινητοβιομηχανία, η μητέρα στην αστυνομία της πόλης. Η Σανάε πέρασε τα φοιτητικά της χρόνια φοιτώντας στο Πανεπιστήμιο Κόμπε, αν και οι βαθμοί της θα της επέτρεπαν να σπουδάσει μέχρι και το Τόκιο. Η συντηρητική της οικογένεια τής το απαγόρεψε, λέγοντάς της ότι δεν θα τη βοηθούσε οικονομικά. Αντί να απογοητευτεί, εκείνη πείσμωσε: Αποφάσισε να σπουδάσει στο πανεπιστήμιο του Κόμπε χωρίς να αφήσει το σπίτι της, κάτι που σημαίνει ότι έκανε διαδρομή έξι ωρών καθημερινά (!) με το τρένο για να τα καταφέρει. Και παράλληλα εργαζόταν τα απογεύματα ως γραμματέας.
Το προφίλ της συντηρητικής Σαναέ
Στην εφηβεία της άκουγε τους Black Sabbath, τους Deep Purple, τους Iron Maiden -και δεν έμεινε απλός ακροατής· έπαιξε τύμπανα σε ένα all-female συγκρότημα που έκανε διασκευές σε «Rock Bottom», «I Surrender» και άλλα παρόμοια. Παράλληλα, υπήρξε λάτρης των μοτοσικλετών -λέγεται πως αναφέρονταν με τρυφερότητα στο Kawasaki Z400GP που είχε. Σε δημόσιες συνεντεύξεις έχει αναφέρει ότι για να «ξεσπάει» μετά από έντονες συναντήσεις και ομιλίες «καταφεύγει» στο ηλεκτρικό της σετ από τύμπανα. Με ακουστικά, φυσικά, γιατί δεν θέλει να ενοχλεί στο γραφείο.
Όσον αφορά στην προσωπική της οικογενειακή ζωή: δεν απέκτησε δικά της παιδιά. Σε μια από τις συνεντεύξεις της αποκάλυψε ότι είχε μια γυναικολογική επέμβαση, μετά από την οποία δεν μπορούσε να τεκνοποιήσει, και έτσι το αποδέχθηκε. Παρόλα αυτά, αποτέλεσε μητρική φιγούρα για τα τρία παιδιά του συζύγου της από προηγούμενο γάμο, και έχει εγγόνια από αυτά. Επίσης, έχει γίνει γνωστό ότι καπνίζει έντονα, στοιχείο που σε κάποιες συνεντεύξεις έχει αναφέρει χωρίς ενδοιασμούς.
Μια σύνοψη, λοιπόν, του προφίλ της; Μία γυναίκα με μη-τυπικό πολιτικό παρελθόν, heavy metal ακτιβίστρια, λάτρης των δύο τροχών, με προσωπική ζωή που δεν ακολούθησε τη «κανονική» ιαπωνική γραμμή με γάμους και παιδιά, και με συνήθειες, όπως το κάπνισμα και η μοτοσικλέτα, οι οποίες παραπέμπουν σε πιο «ελεύθερο» πνεύμα. Τι θα μπορούσε, λοιπόν, να πρεσβεύει πολιτικά μια τέτοια γυναίκα; Χωρίς αμφιβολία, η πλειοψηφία όσων διαβάζουν το κείμενο αυτό θα την έσπρωχνε προς τον προοδευτικό χώρο. Κι όμως, οι απόψεις της Ιάπωνα πρωθυπουργού χαρακτηρίζονται από «συντηρητικές» ως και «υπερσυντηρητικές».
Η Τακαΐτσι στην πολιτική σκηνή
Το 1993, εξελέγη ως ανεξάρτητη στη Βουλή των Αντιπροσώπων και το 1996 εντάχθηκε στο κυβερνών κόμμα Φιλελεύθεροι Δημοκρατικοί (LDP) κι έγινε προστατευόμενη του Σίνζο Άμπε, ο οποίος οδήγησε την Ιαπωνία από το πόστο του πρωθυπουργού πολλά χρόνια. Σταδιακά ανέβηκε, υπηρετώντας σε υπουργικά πόστα, και υιοθέτησε το προφίλ της «σιδηράς» πολιτικού, αυτοβούλως συγκρίσιμης με τη Μάργκαρετ Θάτσερ, την οποία δηλώνει ως πρότυπό της. Παρότι η ίδια έγινε η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της χώρας, δεν θεωρείται προχωρητική στις θέσεις της για τα δικαιώματα των γυναικών. Έχει ταχθεί κατά της δυνατότητας για έγγαμους να διατηρούν διαφορετικά επώνυμα, και τάσσεται κατά της δυνατότητας για γυναικεία διαδοχή στον ιαπωνικό αυτοκρατορικό θρόνο. Επίσης, αν και έχει μιλήσει για θέματα γυναικείας υγείας και για το θέμα της υπογονιμότητας (κάτι που αγγίζει και την ίδια) δεν φαίνεται να κατατάσσει την ισότητα των φύλων ως πρωταρχικό ζήτημα της κυβερνητικής της ατζέντας.
Η στάση της απέναντι στη μετανάστευση είναι αυστηρή: έχει υποστηρίξει την ανάγκη για πιο σκληρούς ελέγχους, περιορισμούς, και έλεγχο της «τάξης» στην παρουσία ξένων στη χώρα. Ο λόγος της για «συνύπαρξη με σεβασμό» μεταξύ Ιαπώνων και ξένων έχει χαρακτηριστεί ως ηπιότερη λεκτικά εκδοχή ενός κλειστοφοβικού εθνικισμού. Τον οποίο, βέβαια, πρέσβευε ολόκληρη η κοινωνία της Ιαπωνίας για πολλούς αιώνες.
Η Τακαΐτσι κινείται σε ένα ιδεολογικό πλαίσιο όπου κυρίαρχο ρόλο παίζει η «παραδοσιακή» Ιαπωνία, με έμφαση στην οικογένεια, τον εθνικό κορμό και την ασφάλεια. Η επιλογή της να επισκέπτεται (με την υπουργική της ιδιότητα) στρατιωτικά μνημεία, τα οποία έχουν σχέση με τους επιθετικούς πολέμους της Ιαπωνίας (με Κίνα, Ρωσία, ως και την εκστρατεία στην Ινδοκίνα στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο) έχουν προκαλέσει διεθνείς αντιδράσεις. Αλλά η ίδια έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται να αποποιηθεί την μακρά στρατιωτική παράδοση της χώρας της. Έτσι το βλέπει.
Η κοινωνική της υπόσταση (γυναίκα στην κορυφή της πολιτικής πυραμίδας και μαζί «σιδηρά» πολιτικός) παραμένει ένα παράδοξο που προκαλεί σκέψη. Θα κριθεί στο μέλλον πόσο θα μπορέσει να συνδυάσει την προσωπική της εικόνα με τις απαιτήσεις μιας ιαπωνικής κοινωνίας που αλλάζει, και αν θα υπάρχει διάθεση για μεταρρυθμίσεις κοινωνικής προόδου ή αν θα παραμείνει στην πορεία της εθνικής και παραδοσιακής σταθερότητας.
Πηγή: newmoney.gr
