Η άνοδος και η πτώση του εκδότη Καλοφωλιά και ο πλειστηριασμός της βίλας του στην Εκάλη

Από την πολυετή παρουσία της “Εξπρές” στον ελληνικό οικονομικό Τύπο έως την πτώχευση της εκδοτικής εταιρείας και τη ρευστοποίηση περιουσιακών στοιχείων της οικογένειας Καλοφωλιά, η διαδρομή είναι μακρά. Ένα ακόμη κεφάλαιο αυτής της ιστορίας γράφεται στις 21 Σεπτεμβρίου, καθώς δύο ιδιοκτησίες που συνδέονται με τον άλλοτε ισχυρό εκδότη Γεώργιο Καλοφωλιά οδηγούνται σε εκποίηση από τον σύνδικο της πτώχευσης.

Πρόκειται για δύο κάθετες ιδιοκτησίες συνολικής επιφάνειας 2.041,35 τ.μ., μεταξύ των οποίων μια διώροφη μονοκατοικία 624 τ.μ. Το ελάχιστο τίμημα για την ενιαία εκποίησή τους έχει οριστεί στα 2,224 εκατ. ευρώ.

Η εξέλιξη αυτή αποτελεί μέρος της μακράς πτωχευτικής διαδικασίας της “Εξπρές – Δ. Καλοφωλιάς Εκδοτική Εκτυπωτική Α.Ε.”, της εταιρείας που εξέδιδε την ιστορική οικονομική εφημερίδα “Εξπρές”. Η εφημερίδα, μετά από 51 χρόνια παρουσίας στον ελληνικό Τύπο, ανέστειλε την έκδοσή της το 2013.

Στο σφυρί δύο ιδιοκτησίες στην Εκάλη

Η μεγαλύτερη από τις δύο ιδιοκτησίες βρίσκεται σε οικόπεδο επιφάνειας 1.531,01 τ.μ., όπου έχει ανεγερθεί διώροφη μονοκατοικία συνολικής επιφάνειας 624 τ.μ. Σύμφωνα με την έκθεση εκποίησης, πρόκειται για κτίριο “μακεδονικής αρχιτεκτονικής”, το οποίο αναπτύσσεται σε ισόγειο 242,90 τ.μ., πρώτο όροφο 140 τ.μ. και υπόγειο 238 τ.μ.

Στο ισόγειο περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, σαλόνι-καθιστικό, κουζίνα, γραφείο και βοηθητικοί χώροι. Στον πρώτο όροφο βρίσκονται τα υπνοδωμάτια, μεταξύ των οποίων και master bedroom, ενώ στο υπόγειο υπάρχουν σαλόνι-μπαρ-γραφείο, λεβητοστάσιο και αποθηκευτικοί χώροι.

Η δεύτερη ιδιοκτησία αφορά οικόπεδο επιφάνειας 510,34 τ.μ., το οποίο αποτελεί τμήμα του μείζονος οικοπέδου.

Τα δύο ακίνητα έχουν συνολική επιφάνεια 2.041,35 τ.μ. και προβλέπεται να εκποιηθούν ενιαία, με ελάχιστο τίμημα 2,224 εκατ. ευρώ. Εναλλακτικά, προβλέπεται η χωριστή εκποίησή τους, με ελάχιστο τίμημα 1,761 εκατ. ευρώ για την πρώτη ιδιοκτησία και 463.000 ευρώ για τη δεύτερη.

Ο πλειστηριασμός έχει προγραμματιστεί για τις 21 Σεπτεμβρίου 2026, στις 11:00, στο Πρωτοδικείο Αθηνών.

Η πτώχευση της “Εξπρές”

Πίσω από τους πλειστηριασμούς βρίσκεται μια πτωχευτική διαδικασία που μετρά πλέον περισσότερα από δέκα χρόνια. Η πτώχευση της “Εξπρές – Δ. Καλοφωλιάς Εκδοτική Εκτυπωτική Α.Ε.” ξεκίνησε το 2013, ενώ η σχετική δικαστική απόφαση εκδόθηκε το 2015.

Η αίτηση πτώχευσης είχε κατατεθεί τον Νοέμβριο του 2013 από εργαζομένους της εταιρείας και εκδικάστηκε τον Ιανουάριο του 2014. Σύμφωνα με πληροφορίες του Capital.gr, οι οφειλές προς το προσωπικό είχαν αρχίσει να συσσωρεύονται τουλάχιστον από τον Σεπτέμβριο του 2011 ενώ τον Ιούνιο του 2013 οι εργαζόμενοι προχώρησαν σε επίσχεση εργασίας.

Πρέπει να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη πτώχευση διέπεται από το παλαιότερο πτωχευτικό πλαίσιο, γεγονός που διαφοροποιεί και τη διαδικασία εκποίησης των ακινήτων από αυτή που ισχύει σήμερα. Οι εκποιήσεις πραγματοποιούνται στο ακροατήριο του Πρωτοδικείου Αθηνών, στην Ευελπίδων, και όχι εξαρχής μέσω της ηλεκτρονικής πλατφόρμας. Εφόσον προηγηθούν πέντε άγονες εκποιήσεις, τα ακίνητα μπορούν στη συνέχεια να οδηγηθούν στην ηλεκτρονική διαδικασία.

Οι προσωπικές εγγυήσεις

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, σημαντικό στοιχείο της υπόθεσης αποτελεί και το γεγονός ότι φυσικά πρόσωπα της οικογένειας Καλοφωλιά είχαν παράσχει προσωπικές εγγυήσεις για δάνεια που είχε λάβει η εταιρεία.

Παράλληλα, η εταιρεία είχε λάβει χρηματοδότηση με ευρωπαϊκή συμμετοχή, η οποία, κατά τις ίδιες πληροφορίες, συνδεόταν με σχέδιο για τη μείωση του προσωπικού, μέσω αποχωρήσεων και καταβολής των σχετικών οφειλών και αποζημιώσεων, καθώς και με επενδύσεις σε εξοπλισμό.

Ωστόσο, το σχέδιο δεν υλοποιήθηκε όπως είχε αρχικά προβλεφθεί, ενώ τα οικονομικά προβλήματα της εταιρείας συνέχισαν να συσσωρεύονται.

Τα χρόνια της ακμής

Η “Εξπρές” υπήρξε για δεκαετίες ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα ονόματα στον ελληνικό οικονομικό Τύπο. Το πρώτο φύλλο της κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1962, από τον “Όμιλο Γαλαίου – Καλοφωλιά ΑΕ”, σηματοδοτώντας την έναρξη μιας εκδοτικής διαδρομής που θα διαρκούσε περισσότερο από μισό αιώνα.

Η εφημερίδα είχε έδρα την Αθήνα και αναπτύχθηκε ως οικονομική εφημερίδα πανελλαδικής κυκλοφορίας, ενώ υπήρχαν υποκαταστήματα στη Θεσσαλονίκη και την Πάτρα, καθώς και δίκτυο αντιπροσώπων στις μεγαλύτερες πόλεις της χώρας, ώστε η “Εξπρές” να διατηρεί ευρεία παρουσία σε ολόκληρη την Ελλάδα.

Το περιεχόμενό της ήταν κατά κύριο λόγο οικονομικό και επιχειρηματικό, καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα θεμάτων: από την τραπεζική και εμπορική δραστηριότητα έως τη ναυτιλία και τις επιχειρήσεις, με ειδήσεις από την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Σημαντική πηγή εσόδων αποτελούσαν οι υποχρεωτικές δημοσιεύσεις ισολογισμών ανωνύμων εταιρειών και τραπεζών, σε συνδυασμό με τη διαφημιστική αγορά. Για τις οικονομικές εφημερίδες της εποχής, οι δημοσιεύσεις αυτές αποτελούσαν μια σταθερή και ιδιαίτερα σημαντική δραστηριότητα, η οποία ενίσχυε τα έσοδα και παράλληλα διατηρούσε στενή σύνδεση της εφημερίδας με την επιχειρηματική ζωή της χώρας.

Η “Εξπρές” δεν περιορίστηκε, όμως, στην έκδοση της καθημερινής εφημερίδας. Με την πάροδο των ετών, ο όμιλος Καλοφωλιά ανέπτυξε ευρύτερη εκδοτική δραστηριότητα, δημιουργώντας ένα πολυσχιδές χαρτοφυλάκιο εντύπων και εκδόσεων, ενώ διέθετε και δικές του εκτυπωτικές εγκαταστάσεις, με το πιεστήριο να βρίσκεται στην Κερατέα.

Πέρα από την ομώνυμη εφημερίδα, η δραστηριότητα του ομίλου περιλάμβανε εξειδικευμένα περιοδικά, κλαδικές εκδόσεις, οδηγούς και βιβλία, διευρύνοντας την παρουσία του σε διαφορετικούς τομείς της οικονομικής και επαγγελματικής ενημέρωσης.

Σημαντικό περιουσιακό στοιχείο του ομίλου αποτελούσε και το ακίνητο της “Εξπρές” επί της λεωφόρου Αμαρουσίου-Χαλανδρίου. Το ακίνητο είχε αποκτηθεί από τη Βιοχάλκο έναντι 10 εκατ. ευρώ.

Η κρίση και το τέλος

Η πορεία αυτή, ωστόσο, δεν θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστη από τις μεγάλες αλλαγές που έφεραν η οικονομική κρίση, η υποχώρηση του έντυπου Τύπου και η μετάβαση της ενημέρωσης στο διαδίκτυο. Για την ιστορική οικονομική εφημερίδα, οι εξελίξεις αυτές ήρθαν να συναντήσουν ήδη συσσωρευμένες οικονομικές υποχρεώσεις και ένα επιχειρηματικό μοντέλο που δυσκολευόταν ολοένα περισσότερο να ανταποκριθεί στις νέες συνθήκες.

Η κρίση της “Εξπρές” και του πιεστηρίου στην Κερατέα δεν ήταν, επομένως, αποτέλεσμα ενός μόνο παράγοντα. Η πτώση των κυκλοφοριών και των διαφημιστικών εσόδων του Τύπου συνέπεσε με τα σημαντικά οικονομικά ανοίγματα της ιδιοκτήτριας εταιρείας, ενώ η εφημερίδα, όπως και αρκετά παραδοσιακά έντυπα της εποχής, δεν κατάφερε να μεταφέρει εγκαίρως και με βιώσιμο τρόπο το μοντέλο της στη νέα ψηφιακή πραγματικότητα.

Την ίδια περίοδο, η εταιρεία είχε επιχειρήσει να αντιμετωπίσει τα οικονομικά της προβλήματα μέσω ενός σχεδίου εξυγίανσης και αναδιάρθρωσης. Τον Ιούλιο του 2010 εγκρίθηκε ενίσχυση ύψους 14,2 εκατ. ευρώ, με το 50% του ποσού, δηλαδή 7,1 εκατ. ευρώ, να αφορά επιχορήγηση. Η ενίσχυση συνδεόταν με επιχειρηματικό σχέδιο για την εξυγίανση και την αναδιάρθρωση της επιχείρησης, που, ωστόσο, δεν ευδοκίμησε.

Οι οφειλές και οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων

Καθώς τα οικονομικά προβλήματα βάθαιναν, η δυσκολία της εταιρείας να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της μεταφέρθηκε και στο προσωπικό. Οι καθυστερήσεις στην καταβολή των μισθών έγιναν ολοένα μεγαλύτερες, με δημοσιογράφους, τεχνικούς του πιεστηρίου και εργαζομένους σε άλλες ειδικότητες να παραμένουν για μήνες απλήρωτοι.

Η κατάσταση αυτή οδήγησε σε επισχέσεις εργασίας και διαδοχικές απεργιακές κινητοποιήσεις. Η “Εξπρές” άρχισε έτσι να αντιμετωπίζει ένα ακόμη σοβαρό πρόβλημα: εκτός από την οικονομική πίεση, η εφημερίδα δυσκολευόταν πλέον να διατηρήσει την κανονική της λειτουργία. Οι απεργίες και οι στάσεις εργασίας επηρέαζαν την παραγωγή και διανομή του φύλλου, με αποτέλεσμα η εφημερίδα να μην φτάνει στα περίπτερα με τη συχνότητα και τη συνέπεια που απαιτούσε η καθημερινή κυκλοφορία.

Σύμφωνα με καταγγελίες που είχαν διατυπώσει τότε οι εργαζόμενοι, οι οφειλές της “Εξπρές – Δ. Καλοφωλιάς Εκδοτική Εκτυπωτική Α.Ε.” είχαν πλέον λάβει μεγάλες διαστάσεις. Οι ίδιοι υποστήριζαν ότι οι δεδουλευμένες αποδοχές ανέρχονταν περίπου σε 2 εκατ. ευρώ, αντιστοιχώντας κατά μέσο όρο σε μισθούς δύο ετών, ενώ οι οφειλές προς τα ασφαλιστικά ταμεία υπολογίζονταν σε περίπου 9 εκατ. ευρώ και οι φορολογικές υποχρεώσεις σε αντίστοιχο ύψος.
Τα ποσά αυτά αποτυπώνουν το μέγεθος των οικονομικών προβλημάτων που είχαν συσσωρευτεί, αλλά και το βάρος που είχε πλέον μεταφερθεί στους εργαζομένους και στους πιστωτές της επιχείρησης.

Η “Εξπρές” θα έφτανε τελικά στο τέλος της διαδρομής της τον Ιούνιο του 2013, όταν, έπειτα από 51 χρόνια παρουσίας στον ελληνικό οικονομικό Τύπο, η εφημερίδα ανέστειλε την έκδοσή της.

Η αίτηση πτώχευσης και οι καταδίκες

Η υπόθεση της “Εξπρές” δεν έκλεισε με την αναστολή της έκδοσης της εφημερίδας. Οι εργαζόμενοι παρέμεναν απλήρωτοι, ενώ τα επόμενα χρόνια ακολούθησε ένας μακρύς κύκλος δικαστικών αντιπαραθέσεων, ποινικών υποθέσεων και διαδικασιών ρευστοποίησης περιουσιακών στοιχείων, με τις απαιτήσεις των εργαζομένων και άλλων πιστωτών να παραμένουν ανοιχτές.
Λίγους μήνες αργότερα, τον Νοέμβριο του 2013, σημαντικός αριθμός εργαζομένων προσέφυγε στη Δικαιοσύνη, καταθέτοντας αίτηση πτώχευσης σε βάρος του Εκδοτικού Ομίλου Καλοφωλιά, ανοίγοντας ουσιαστικά τον δρόμο για την πτωχευτική διαδικασία που θα ακολουθούσε.

Η απόφαση του 2015

Καθοριστική εξέλιξη αποτέλεσε η απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών το 2015, με την οποία κηρύχθηκαν σε πτώχευση τόσο η “Εξπρές – Δ. Καλοφωλιάς Εκδοτική Εκτυπωτική Ανώνυμος Εταιρεία” όσο και φυσικά πρόσωπα που συνδέονταν με τη μετοχική της σύνθεση: ο Γεώργιος Καλοφωλιάς, ο Δημήτριος Καλοφωλιάς, η Μαρίνα Καλοφωλιά και η Αμαλία-Αλίντα Καλοφωλιά.
Η εξέλιξη αυτή είχε ιδιαίτερη σημασία για τους εργαζομένους, καθώς η πτωχευτική διαδικασία δεν αφορούσε πλέον αποκλειστικά την εταιρική περιουσία. Η δικαστική απόφαση είχε ως αποτέλεσμα να τεθεί στο πλαίσιο της πτωχευτικής διαδικασίας και η περιουσιακή κατάσταση των συγκεκριμένων φυσικών προσώπων, επηρεάζοντας κατ’ επέκταση και τη δυνατότητα ικανοποίησης των απαιτήσεων των πιστωτών.

Πηγή: forbesgreece.gr